Fizjoterapia dla osób po przeszczepieniu jest bardzo ważna, by szybko wrócić do normalnego życia. Regularne wykonywanie ćwiczeń poprawia postawę, zmniejsza bóle mięśniowe, odbuduje siłę i kondycję, wzmacnia serce i polepsza samopoczucie przez natlenienie organizmu. Przyspiesza poprawę formy z tygodnia na tydzień. Oczywiście należy słuchać swojego ciała i wykonywać je bez forsowania. Należy przerywać ćwiczenia, jeśli czujemy ból. Ale spokojnie wykonywane ćwiczenia, bez nadmiernego forsowania tylko polepszą Twój powrót do normalności. Szczególnie na początku, gdy człowiek po operacji i wyjściu ze szpitala jest pełen energii.

Fizjoterapia zaczyna się w szpitalu już kilka dni po operacji, w zależności od stanu pacjenta, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żeby kontynuować ją samemu. Aby rana pooperacyjna goiła się dobrze bez zrostów, oraz aby nie nadwyrężać mięśni, które powodują złą postawę i bóle pleców., należy zacząć  ćwiczyć mięśnie brzucha po około miesiącu od operacji, po zdjęciu szwów. Fizjoterapię należy zacząć od regularnych, nieobciążających aktywności, a następnie przejść do aktywizacji blizny pooperacyjnej, tutaj najlepiej pod okiem specjalisty - fizjoterapeuty. 

Można wyodrębnić 4 kategorie fizjoterapii dla osoby po przeszczepieniu:

1. Prosta aktywność ruchowa, czyli zwykłe spacerowanie. W miarę możliwości jak najwięcej. Najlepiej z wyznaczonym celem ilości kilometrów lub kroków.  Do tego potrzebny jest krokomierz, np. program na telefonie (np. ENDOMONDO lub inne dostępne) albo specjalny zegarek dla sportowców, aby monitorować postępy.

2. Ćwiczenia ogólnorozwojowe dla całego ciała, skupiające się na ćwiczeniach mięśni brzucha, pleców, nóg i ramion. Mięśnie w czasie pobytu w szpitalu szybko zanikają, a po transplantacji szczególnie błyskawicznie, gdyż ciało (skrótowo mówiąc) pobiera energię prosto z białek znajdujących się w mięśniach. Ćwiczenia zaczynamy wykonywać powoli i w małej ilości powtórzeń, robiąc przerwy miedzy seriami, aby nie doprowadzić do zmęczenia. LINK DO ĆWICZEŃ

3. Ćwiczenia rozciągające - gdy mięśnie bolą należy je rozciągnąć. Proste ćwiczenia rozciągające można robić wszędzie. Między innymi to rozciąganie mięśni nóg, klatki piersiowej, rozciąganie brzucha poprzez ćwiczenia oddechowe, itp. Należy uważać, aby się nie przeforsować i nie naciągnąć mięśni. Rozciągania nóg można ćwiczyć zawsze. Z rozciąganiem mięśni korpusu, należy poczekać do zagojenia się rany. Są to chyba najprzyjemniejsze ćwiczenia, gdyż niwelują ból.  LINK DO ĆWICZEŃ

4. Terapia mięśniowo-powięziowa dla rany pooperacyjnej. Jest to masaż polegający na uelastycznieniu blizny i rozluźnieniu tkanki kolagenowej, zwanej powięzią, która okala mięśnie jak worek. Zarastanie blizny powoduje usztywnienie miejsca cięcia, zrastanie się różnych tkanek, tj. mięśniowych, ścięgien i powięzi. Następstwem tego są bóle mięśni wokół rany oraz mięśni przeciwstawnych, czyli na plecach. Inne problemy to dyskomfort podczas leżenia, siedzenia czy aktywności ruchowej, mogący trwać wiele miesięcy. Masaż ten jest z początku płytki, z czasem coraz głębszy po rozluźnieniu się rany. Należy wykonywać przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę, ale można też gsamemu po odpowiednim przeszkoleniu.

Podczas ćwiczeń należy pamiętać o postawie wyprostowanej. Jednakże, w pierwszych tygodniach jest to trudne oraz bardzo bolą mięśnie pleców, gdyż brzuch jest usztywniony metalowymi klamrami, stąd też mało rozciągliwy. Zablokowany brzuch zmusza ciało do garbienia się, bo ciężko utrzymać postawę wyprostowaną, a mięśnie pleców są ciągle naciągnięte. Towarzyszy wtedy bardzo mocny i nieprzyjemny ból kręgosłupa i mięśni wokół niego. 

O mojej fizjoterapii: 

LINK do wpisu na blogu 

Ćwiczenia były opracowane z absolwentką Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu, zajmującą się osobami po transplantacjach. 

Są to ćwiczenia dla osób, które przed operacją miały styczność ze sportem i były w względnie dobrej formie. Ale oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby osoby z gorszą formą, czy nawet zdrowe osoby mogły ich spróbować.